DLA KOGO JEST POLICJA?

Pokazy nowoczesnego sprzętu i tresury psów, spektakularne akcje z zatrzymań przestępców, widowiskowe akcje przeciwko zorganizowanym grupom przestępczym. To obraz działalności policji serwowany nam w środkach masowego przekazu. Przeciętnemu obywatelowi pochłoniętemu codzienną pracą i obowiązkami, taki wyidealizowany obraz stróżów porządku wydaje się czymś oczywistym i taką propagandę sukcesu często przyjmuje bez jakiejkolwiek krytyki. Jednak rzeczywistość nie jest już taka słodka. Niestety nie tylko dla samych policjantów, ale przede wszystkim dla osób stykających się z policją. Nie chodzi tutaj o tzw. "pospolitych przestępców", ale o ludzi zajmujących się działalnością społeczno-polityczną narażonych na represje ze strony policji. Ktoś może pomyśleć że w tzw. wolnej Polsce coś takiego, jak represje policyjne przeciwko działaczom społecznym to relikt przeszłości który skończył się z PRL-em. Niestety w ostatnim czasie doszło do poważnych nadużyć ze strony policji, które zostały przez oficjalne media przemilczane.

14. IV 2007 Dwoje aktywistów Komitetu Wolny Kaukaz (sprzeciwiającego się rosyjskiej okupacji Czeczenii), pojechało na festiwal filmowy do Krasnegostawu ze stoiskiem informacyjnym. Gdy dojechali zatrzymała ich policja - wzięli ich na komisariat pod pretekstem "sprawdzenia tożsamości". Na miejscu zamknęli ich w celach po czym pobili. Zatrzymani otrzymywali ciosy w twarz i brzuch. Policjanci bili tak żeby bolało, ale żeby nie było śladów. Mimo to zatrzymani mieli siniaki. Policja lżyła ich, m.in. "brudasy z wolnego Kaukazu, was to tylko lać".

23. IV 2008 o godz. 6 rano policja i straż graniczna najechała na ośrodek dla uchodźców w Mosznach pod Pruszkowem. Policjanci z karabinami i w kominiarkach wchodzili do wszystkich pokojów. Celowali do ludzi, rzucali ich na ziemię, pobili wiele osób. Jeden z mieszkańców ośrodka, Rustam Tukaszew, dwa dni prędzej dostał status uchodźcy. Opowiadał, co stało się rano w ośrodku. Gdy policjanci z karabinami i w kominiarkach weszli do jego mieszkania, zatarasował im ciałem drzwi do pokoju dziecka. Tam śpi mały chłopiec - krzyczał. Mundurowi uderzyli go kilka razy, powalili na ziemię, a później, ciągnąc za włosy, wywlekli na korytarz obok innych leżących już mężczyzn i kobiet.

29. IV 2008 w Słupsku odbyła się legalna demonstracja przeciwko budowie elementów amerykańskiej tarczy antyrakietowej (więcej o powodach protestu www.tarcza.org i www.m29.bzzz.net). Przed demonstracją zgromadzone zostały duże siły policyjne. Funkcjonariusze już kilka dni wcześniej nachodzili organizatorów protestu wypytując o szczegóły protestu i próbując ich zastraszyć. Sama demonstracja przebiegła pokojowo i bez nieprzyjemnych incydentów.

Około godziny 5.40 u drzwi mieszkania przy ul. Bogusława X zjawiła się policja. Znajdowało się w nim wówczas 25 osób (uczestników wcześniejszej demonstracji). Odmówiono wpuszczenia policji do mieszkania, ponieważ ta nie miała nakazu. Kiedy policja nalegała, na klatkę schodową wyszedł właściciel mieszkania. W czasie rozmowy zaproponował, że jeden z policjantów może wejść do środka, żeby mógł zobaczyć, że wszystko jest w porządku. Od funkcjonariusza policji usłyszał jednak: "Co ty mi tu pierdolisz, kto ma wchodzić, kto nie!". Odciągnięto go od drzwi, przewrócono na ziemię i założono kajdanki. Pozostali w mieszkaniu próbowali zamknąć ponownie drzwi, które jeden z policjantów zablokował wkładając pałkę między drzwi i futrynę. Do mieszkania wpuszczono gaz. Następnie kilku funkcjonariuszy wtargnęło do środka i przy użyciu pałek biła ludzi znajdujących się w mieszkaniu. Także tych którzy spali.

To tylko kilka przykładów brutalności policji. Często stróże porządku podczas swoich interwencji nadużywają swoich praw i do ewentualnych podejrzanych podchodzą z "cwaniackim" nastawieniem i poczuciem wyższości. Taka sytuacja nie jest normalna w tzw. państwie prawa, w którym policja utrzymywana jest z pieniędzy każdego podatnika.